سرمایه+>سرمایه‌گذاری>همه چیز در مورد ارزهای دیجیتال>

همه چیز در مورد ارزهای دیجیتال

  • اشتراک‌گذاری
  • 72
  • 0

احتمالا تاکنون از طریق رسانه‌ها یا دوستانتان در مورد ارزهای دیجیتال چیزهایی شنیده‌اید. ارز دیجیتال از دو کلمه «ارز» و «دیجیتال» تشکیل شده است. اگر بخواهیم ارز دیجیتال را به زبان ساده توضیح بدهیم، باید بگوییم ارز دیجیتال نوعی پول مجازی است. دیجیتال بودن این پول به معنای آن است که شکل فیزیکی ندارد. بنابراین ارز دیجیتال چیزی است که وظیفه انجام مبادلات را مانند پول عادی ایفا می‎‌کند، با این تفاوت که در دنیای دیجیتال تولید می‌شود. این پول خاص برای امنیت تراکنش‌هایش از رمزهای رایانه‌ای استفاده می‌کند و به همین دلیل هم به آن، «ارز رمزپایه» یا «رمزارز» نیز گفته می‎شود.

پشتوانه ارزهای دیجیتال

فیزیکی نبودن این پول و مبنای مجازی آن به معنای این است که پشتوانه طلا یا هر چیز فیزیکی دیگری ندارد. در واقع ارز دیجیتال از اعدادی مجازی تشکیل شده است که در یک حساب خاص وجود دارد. اما نباید گمان کنید که این کار موجب می‌شود نتوانید با آن خرید و فروش کنید. در واقع می‌توان از این نوع ارزها برای خرید کالا و خدمات و انتقال به دیگران یا معاوضه با پول نقد استفاده کرد.

شکل‌گیری ارزهای دیجیتال

ریشه شگل‌گیری این ارزها به عدم اعتماد به بانک‌های مرکزی و دولتها برمی‌گردد. در واقع سازندگان اولیه این پول زیر بار کنترل عرضه پول توسط بانک‌های مرکزی و حق دولت‌ها در زمینه انتشار پول نمی‌رفتند و سعی کردند پولی ایجاد کنند که از سوی دولت مرکزی ایجاد نشود. اولین ارز دیجیتال که پدید آمد، بیت‌کوین بود. این ارز دیجیتال در اواخر سال ۲۰۰۸ ایجاد شد و هنوز هم هویت اصلی سازنده یا سازندگان آن نامشخص است.

انواع ارزهای دیجیتال

ارزهای دیجیتال در آغاز بسیار محدود بودند اما سرعت رشد آنها زیاد بوده است. هر چه می‌گذرد بر میزان پذیرش و انواع ارزهای دیجیتال افزوده می‌شود. در حال حاضر هرچند معروفترین ارز دیجیتال بیت‌کوین است اما انواع بسیار مختلفی مانند اتریوم، لایت‌کوین، بیت‌کوین کش و غیره نیز وجود دارند.

بلاک‌چین به زبان ساده

فرض کنید تمام پول‌هایی که همه دارند را روی لوحه‌هایی بنویسند و در صندوق‌های شیشه‌ای بزرگ و فراوانی قرار دهند. این صندوق‌ها بسیار بزرگ است و همه می‌توانند هر زمانی به اینکه چه پولی متعلق به چی کسی است، نگاهی بیندازند. صندوق‌های شیشه‌ای به هم متصل هستند و هر کدام پر شود، صندوق دیگری کنار آن قرار می‌دهند و مهر و موم می‌کنند. بنابراین اطلاعات این صندوق‌های پر شده را نمی‌توان از بیرون تغییر داد و چون شیشه‌ای و در دسترس همه هستند، کسی نمی‌تواند پنهانی چنین کاری کند. هر تبادل پولی هم که انجام شود، روی لوح‌ها ثبت شده و در صندوق قابل بازدید است. در این شرایط تمام اطلاعات گذشته موجود است و اگر زمانی کسی بخواهد تقلب کند و روی لوح‌های جدید پولی را به خود اختصاص دهد، بلافاصله با نگاهی به سابقه ثبت شده در صندوق‌های شیشه‌ای برملا می‌شود.

به زبان ساده بلاک‌چین این طور عمل می‌کند. فقط فرض کنید پول‌های ثبت شده روی لوح‌ها همان داده‌های دیجیتال ثبت شده هستند. بلوک‌ها نیز همان صندوق‌های شیشه‌ای هستند و بلاک‌چین مجموعه صندوق‌های متصل به هم است.

بلاک‌چین به بیان فنی‌تر

بلاک‌چین یا زنجیره بلوکی مفهومی برای ذخیره داده‌ها در ارزهای دیجیتال است. این داده‌ها به صورت بلوکی و زنجیروار کنار هم قرار می‌گیرند، بنابراین می‌شود آن را به عنوان بلوک‌هایی از داده‌های دیجیتال در نظر گرفت. وقتی یک بلوک از داده‌ها به بلوک دیگری چفت و متصل شود، داده‌های آن دیگر هرگز تغییر نمی‌کند. این بلوک برای تمام کسانی که بخواهند بار دیگر از آن دیدن کنند، موجود است. چنین کاری باعث می‌شود امکان تقلب در بلاک‌چین وجود نداشته باشد.

نوسانات و دشواری‌های نگهداری ارزهای دیجیتال

یکی از مشکلاتی که به دلیل غیرمتمرکز بودن ارزهای دیجیتال پیش می‌آید، این است که نوسانات آنها بسیار قابل توجه است. در واقع، این ارزها به دلیل اینکه بانک مرکزی ندارند، در برابر نوسانات بسیار آسیب‌پذیرند. برخی اقتصاددانان و فعالان اقتصادی هنوز با بیت‌کوین به عنوان یک پول مشکل دارند و برخی دیگر آن را مصداقی از نظریه «ابله بزرگتر» می‌دانند. در این تئوری، افراد به این دلیل یک دارایی بی‌کیفیتی را می‌خرند تا بتوانند در مدتی کوتاه آن را با قیمتی بالاتر به خریدار دیگری بفروشند.

با تمام این حرف‌ها، ارزهای دیجیتال در دنیای امروز بخشی از سرمایه‌گذاری‌ها را به خود اختصاص می‌دهند و می‌توان به آنها به عنوان یک گزینه محتمل فکر کرد.

مقالات مرتبط
💬 نظرات
برای نظر دادن وارد شوید
هنوز نظری داده نشده است، شما اولین نفر باشید...