6 درس برای این که بیشتر پس انداز کنیم!

حسام الدین قادری
    • اشتراک‌گذاری
    • 459
    • 0
    6 درس برای این که بیشتر پس انداز کنیم!

    سوگیری‌های شناختی مانند سوگیری حال حاضر، زیان گریزی و موارد دیگر ممکن است ما را از پس انداز بهینه باز دارد. استراتژی‌هایی می‌تواند به ما در غلبه بر این سوگیری‌ها کمک کند.

    ذهن انسان شاید مهم‌ترین مانع برای پس انداز کردن و کسب سود ما باشد، زیرا برخی سوگیری‌های رفتاری باعث می‌شود که افراد جامعه نتوانند پس انداز کردن را ادامه دهند. در ادامه به درس‌هایی از اقتصاد رفتاری می‌پردازیم که به بیشتر پس انداز کردن افراد و بهتر سرمایه گذاری کردن کمک می‌کند.

    درس اول: اهمیت پس انداز کوتاه مدت

    بسیاری از افراد به خصوص جوانان تا افراد میانسال ممکن است پول زیادی برای پوشش دادن هزینه‌های اضطراری کنار نگذاشته باشند. این نکته می‌تواند پیامدهای نامناسبی داشته باشد. پس انداز کوتاه مدت به طور جدی توسط مشاوران مالی توصیه می‌شود. یکی از کارهایی که به این منظور انجام می‌گیرد، پس انداز اضطراری است. پس انداز اضطراری یک نوع پس انداز است که به مخارج غیرمنتظره اختصاص داده شده می‌شود که در حالت ایده‌آل 3 تا 6 ماه هزینه‌های زندگی را پوشش می‌دهد. این پس انداز احساس امنیت مالی ما را تقویت می‌کند و به ما کمک می‌کند تصمیمات مالی بهتری بگیریم. به طور خاص، برخی کارشناسان از دانشگاه هاروارد، ییل و بریگام یانگ می‌گویند که این نوع پس انداز به ما کمک می‌کند از لحاظ ذهنی آمادگی بیشتری برای پس انداز کردن داشته باشیم.

    درس دوم: سوگیری حال حاضر، چرا برای سودهای آنی ارزش قائلیم؟

    سوگیری حال حاضر و ضرر گریزی دو سوگیری غالب هستند که دیدگاه ما را نسبت به امور مالی مخدوش می‌کنند و مانع تصمیم گیری بهینه می‌شوند. با این حال، استراتژی‌هایی وجود دارد که می‌توانیم برای غلبه بر این سوگیری‌ها از آن‌ها کمک بگیریم. سوگیری حال حاضر تمایل ما به ارزش‌گذاری بالاتر چیزهایی است که در آینده نزدیک اتفاق خواهند افتاد. این مفهوم توضیح می دهد که چرا ما به جای سودهای آینده، سودهای فوری را در اولویت قرار می‌دهیم حتی اگر سودهایی که در آینده ممکن است بدست بیاوریم، بزرگتر باشد. این مشکل بزرگی است، زیرا اکثر ما این سوگیری‌ها را داریم.

    مطالعات نشان می‌دهند که 74 درصد از افراد سودهای کوتاه مدت را به سودهایی که در بلندمدت ممکن است دریافت کنند ترجیح می‌دهند. این سوگیری تأثیر مستقیمی بر تصمیمات مالی ما دارد و می‌تواند اثر مضری بر موفقیت مالی آینده ما داشته باشد، زیرا مانع از بدست آوردن مزایای سود مرکب از طریق پس انداز ما می‌شود.

    درس سوم: به خودت قول بده پس اندازت را افزایش خواهی داد

    تعهد فعال به پس انداز نیز به مبارزه با سوگیری حال حاضر کمک می‌کند. یک مطالعه نشان داده است، شرکت‌کنندگانی که به اهداف بلندمدت پس انداز خود فکر می‌کردند، مشارکت بالاتری داشتند و در طول آزمایش پس‌انداز بیشتری داشتند. توضیح این نتیجه، این است که مردم می‌خواهند با گفتار، نیات و اعمال خود سازگار باشند. پس بهتر است اهداف بلندمدتی داشت و به آنها وفادار ماند.

    با این حال، ما ترجیح می‌دهیم از موقعیت‌هایی که در آن مجبوریم دروغ بگوییم دوری کنیم. یک آزمایش متفاوت نشان داد که افراد حاضر در آزمایش کمتر به حساب پس اندازی متعهد می‌شوند که امکان برداشت زودهنگام بدون جریمه را برای آن‌ها فراهم کند. شرکت‌کنندگان می‌ترسیدند که ممکن است برای انصراف مجبور شوند دروغ بگویند، بنابراین در وهله اول از مشارکت خودداری کردند. این تاکتیک‌های رفتاری کوچک نتایج بزرگی ایجاد کرده است. طرح «پس انداز بیشتر برای آینده» در ایالات متحده که توسط ریچارد تالر و شلومو بنزارتی تهیه شده است، با متعهد کردن افراد به پس‌انداز در آینده، مستقیماً سوگیری حال حاضر را هدف قرار می‌دهد. اگرچه سوگیری حال حاضر برای بسیاری از ما یک مشکل است. اما تاکتیک‌های ساده مانند در نظر گرفتن آینده خود و متعهد شدن فعالانه به پس اندازمان می‌تواند تأثیر فوق العاده‌ای بر رفتار مالی ما داشته باشد.

    درس چهارم: ضررگریزی چگونه پس انداز می‌تواند بیشتر حس ضرر به ما بدهد تا سود؟

    ضررگریزی سوگیری دیگری است که توانایی ما را برای پس انداز مهار می‌کند. ضررگریزی می‌گوید که احساس شکست و ضرر در ما قوی‌تر است تا احساس موفقیت و به دست آوردن. حتی اگر ضرر یا سود یکسان باشد. بنابراین، کنار گذاشتن پول در هر ماه برای کسب سود در آینده‌ای دورتر، ممکن است بیشتر شبیه یک ضرر باشد. در این صورت، از آنجایی که ما از نظر روانی برای جلوگیری از احساس از دست دادن برنامه ریزی شده‌ایم، ممکن است از پس انداز اجتناب کنیم.

    کشورهایی مانند استرالیا و بریتانیا برنامه‌هایی اجباری برای طرح‌های پس‌انداز بازنشستگی کارکنان اجرا کرده‌اند. اساساً، همه کارفرمایان ملزم به ثبت نام خودکار کارمندان خود در یک برنامه بازنشستگی هستند و در صورت تمایل کارمند، امکان انصراف از این کار را دارند. بریتانیا برنامه بازنشستگی ثبت نام خودکار خود را در سال 2012 راه اندازی کرد و تا سال 2015 شاهد افزایش مشارکت از 55 درصد به 88 درصد بود. تحقیقات دیگری در سال 2015 روی کارفرمایان ایالات متحده با سیاست‌های ثبت‌نام خودکار انجام شده است، که نشان داد نرخ مشارکت با ثبت‌نام خودکار از 47 درصد به 93 درصد افزایش یافته است و از هر 10 شرکت‌کننده 8 نفر میزان مشارکت خود را افزایش داده‌اند.

    درس پنجم: فناوری به ما کمک می‌کند تا پس انداز شخصی بهتری داشته باشیم

    «ابتدا به خودتان پول بدهید» توصیه معروفی است که توسط چندین متخصص مالی از جمله سرمایه گذار معروف وارن بافت استفاده می‌شود. مفهوم این جمله این است که بخشی از حقوق خود را در همان زمان که حقوق دریافت کرده‌اید بردارید و پس انداز کنید. ضرر گریزی اجرای این طرح را سخت می‌کند. با این حال، درست مانند «انتخاب کردن» برای پس‌انداز بازنشستگی، خودکار کردن پس انداز شخصی‌تان می‌تواند به شما کمک کند پس انداز را بدون فکر کردن به آن انجام دهید. فناوری بهترین دوست ما در تنظیم تلنگرهای رفتاری برای پس انداز است. حساب‌های بانکی نیز امکان انتقال خودکار برای پرداخت قبوض و حساب‌های پس انداز را می‌دهند که به‌طور خودکار امور مالی شما را در روز پرداخت سازماندهی می‌کنند.

    درس ششم: چگونه بر سوگیری‌هایی که از پس انداز جلوگیری می‌کنند مقابله کنیم؟

    به طور خلاصه، سوگیری‌های شناختی مانند سوگیری حال حاضر، زیان گریزی و موارد دیگر ممکن است ما را از پس انداز بهینه باز دارد. استراتژی‌های زیر می‌تواند به ما در غلبه بر این سوگیری‌ها کمک کنند.

    · آینده خود را تصور کنید، تصور کردن خود در آینده به شما کمک می‌کند تا سوگیری حال حاضر را درک کنید و به مزایای پس انداز در بلندمدت فکر کنید.

    · اهداف پس انداز را واضح بیان کنید، قول دادن به خود برای پس انداز، شانس شما را بیشتر می‌کند.

    · همه چیز و هر چیزی را خودکار کنید، خودکارسازی پس انداز شما را تشویق می‌کند که حتی بدون فکر کردن به آن پس انداز بیشتری کنید.

    عوامل زیادی در زندگی وجود دارد که نمی‌توانیم آن‌ها را کنترل کنیم. با این حال، ما می‌توانیم اقداماتی را برای آماده شدن در موارد غیرمنتظره انجام دهیم. پس‌انداز کوتاه‌مدت یکی از راه‌های مهم برای انجام این کار است.