دو راهکار سودمند برای مدیریت وام و بدهی!

غرق شدن در اقساط وام و بدهی می‌تواند فشار مالی قابل توجهی را به افراد وارد کند. پیش آمده است که زمانی متوجه شویم تعداد وام‌ها یا بدهی‌های‌مان و بازپرداخت‌های آن‌ها به حدی رسیده است که بخش بزرگی از درآمد ماهانه‌مان را به خود اختصاص می‌دهند. به طور معمول در این مرحله کار از کار گذشته است و باید دوباره مقداری پول قرض بگیریم تا بدهی‌های از موعد گذشته را پرداخت کنیم.

این کار باعث می‌شود تا در چرخه‌ای خطرناک از بدهی‌ها بیفتیم و عواقب مالی نامناسبی برای ما ایجاد شود. برای این‌که از این اتفاق در زندگی مالی‌مان پیش‌گیری کنیم، باید از قاعده‌هایی برای مدیریت وام و بدهی بهره ببریم. قاعده 28/36 و قاعده 20/10 می‌تواند به کمک مدیریت بدهی ما بیایند و چارچوبی مشخص و محدودیت‌های علمی مالی را برای زندگی مالی‌مان به وجود بیاورند تا دچار غرق شدن در بدهی نشویم.

قاعده 28/36 چیست؟

برای رسیدن به تسلط در مدیریت وام و بدهی می‌توانیم در گام اول از قاعده 28/36 استفاده کنیم. اما دو عدد 28 و 36 در این قاعده به چه معنا است؟ همه افرادی که کار می‌کنند، درآمدی دارند و برخی موارد از این درآمد کم می‌شوند تا درآمد خالص ماهانه آنها به دست بیاید. درآمد خالص ماهانه به این معنا است که مالیات و بیمه ماهانه و کسورات از آن کم شده و آن چه که باقی مانده را می‌توان در بازه زمانی یک ماهه خرج کرد. قاعده 28/36 به حقوق خالص ماهانه اشاره دارد و می‌گوید افراد باید تنها 28 درصد تا 36 درصد حقوق ماهانه خود را به بازپرداخت بدهی اختصاص بدهند.

این بازه درصدی به این دلیل در نظر گرفته شده که افراد در دریافت وام افراط نکنند و بدانند که نسبت به درآمدشان تا چه اندازه می‌توانند بازپرداخت داشته باشند. در حالت معمول، ممکن است موقعیت‌هایی برای دریافت وام به وجود بیاید که ما را ترغیب کند اما با اجرای قاعده 28/36 می‌توان از این اتفاق که زندگی مالی‌مان با وام محاصره شود جلوگیری کنیم. البته این قاعده کلی است و حداکثر مبلغ وام به شرایطی مانند تاهل و تجرد، میزان مخارج و پرمصرف یا کم مصرف بودن و موارد دیگری از این دست نیز بستگی دارد.

قاعده 28/36 برای وام دهندگان

برخی از وام دهندگان با انجام اعتبارسنجی متقاضیان وام از قاعده 28/36 استفاده می‌کنند. آن‌ها با استعلام از عایدی ماهانه و میزان بدهی فرد متقاضی و محاسبه توان او با استفاده از قاعده 28/36 متوجه می‌شوند که آیا فرد توانایی بازپرداخت وام خود را دارد یا خیر. بنابراین بهتر است قبل از این‌که وام دهنده اقدام به اعتبارسنجی کند، ما به بررسی وضعیت مالی خود از طریق این قاعده بپردازیم و با رعایت وضعیت مالی خود اقدام به دریافت وام کنیم.

مثالی از قاعده 28/36

تصور کنید فردی با درآمد خالص 10 میلیون تومان در ماه می خواهد از قاعده 28/36 برای مدیریت وام و بدهی استفاده کند. بنا بر این قاعده، فرد با این میزان درآمد می‌تواند 28 تا 36 درصد از حقوق خالص ماهانه خود را به بازپرداخت وام و بدهی اختصاص دهد. به این معنی که از 10 میلیون تومان، نهایتا 2 میلیون و 800 هزار تومان تا 3 میلیون و 600 هزار تومان را برای بازپرداخت وام و بدهی در نظر بگیریم. قاعده دیگری هم برای محاسبه این‌‎که تا چه اندازه می‌توانیم بازپرداخت وام و بدهی داشته باشیم و بتوانیم به خوبی به مدیریت وام و بدهی بپردازیم، وجود دارد. علاوه بر قاعده 28/36، قاعده 20/10 می‌تواند روشی دیگر برای مدیریت بدهی و وام به حساب بیاید.

آشنایی با قاعده 20/10

همان‌طور که طبق قاعده 28/36 برای میزان بدهی و وام باید محدوده‌ای را با در نظر گرفتن عایدی ماهانه‌مان در نظر بگیریم، در قاعده 20/10 هم محدوده‌ای برای مدیریت وام و بدهی وجود دارد اما با تفاوتی در محاسبه. طبق قاعده 20/10 تنها می‌توان 10 درصد از درآمد ماهانه و 20 درصد از درآمد سالانه خود را به بازپرداخت وام و بدهی اختصاص دهیم. قاعده 20/10 به عنوان راهنمای مدیریت وام و بدهی می‌تواند میزان اقساط وامی که بر عهده گرفتیم را در محدوده‌ای قرار دهد و اجازه بیش‌تر شدن میزان بازپرداخت را به ما ندهد.

چطور از قاعده 20/10 استفاده کنیم؟

بعد از کم کردن مالیات و بیمه از حقوق و به دست آوردن خالص حقوق ماهانه می‌توان اقدام به اجرای قاعده 20/10 کنیم. برای این کار خالص حقوق دریافتی ماهانه را ضرب در 10 درصد می‌کنیم. آن‌چه که به دست می‌آید، میزانی است که ما به طور ماهانه می‌توانیم از حقوق‌مان برای بازپرداخت بدهی کنار بگذاریم.

یعنی اگر 10 میلیون تومان درآمد خالص ماهانه داریم، با ضرب 10 میلیون تومان در 10 درصد می‌توانیم متوجه شویم که قدرت بازپرداخت قسط به اندازه 1 میلیون تومان را در ماه داریم. 20 در قاعده 20/10 به 20 درصد قابلیت بازپرداخت سالانه اشاره دارد. به این معنی که اگر همان 10 میلیون حقوق ماهانه را ضرب در 12 ماه کنیم می‌شود 120 میلیون تومان درآمد سالانه ما. حالا 120 میلیون تومان را در 20 درصد ضرب می‌کنیم و پاسخ می‌شود 24 میلیون تومان. به این معنی که ما در سال می‌توانیم با این میزان حقوق، 24 میلیون تومان بازپرداخت وام و بدهی داشته باشیم.

مدیریت وام و بدهی برای وام 300 میلیون تومان

روابط عمومی بانک مرکزی، به تازگی خبری را منتشر و در آن اشاره کرده است که ارائه تسهیلات خرد به افراد حقیقی به 300 میلیون تومان افزایش پیدا کرده است. ممکن است هر کدام از ما از دسته افرادی باشیم که قصد دریافت این وام را با سپرده گذاری داشته باشیم. دریافت این وام قرض الحسنه، نیاز به سپرده گذاری در مدت زمان متفاوت بنا بر بودجه هر فرد دارد. دو قاعده مفید 28/36 و 20/10 می‌تواند به کمک ما بیاید و قبل از این‌که اقدام به دریافت این وام کنیم از طریق این دو قاعده متوجه شویم که توانایی بازپرداخت اقساط وام و مدیریت وام و بدهی را داریم یا خیر.

فرصت‌هایی که به عنوان وام در دسترس ما قرار می‌گیرند می‌توانند ما را ترغیب به استفاده کنند. اما با قرار دادن محدودیت‌هایی قبل از دریافت هر وام باید به این موضوع مهم توجه داشته باشیم که توان مالی ما به طور ماهانه و سالانه چقدر است و بعد اقدام به دریافت وام کنیم. یادگیری این نکات برای سرمایه گذاری و زندگی اقتصادی ما مفید است. یک نکته هم که باید مورد توجه قرار داد این است که حداکثر مبلغ وام به شرایطی مانند تاهل و تجرد، میزان مخارج و پرمصرف یا کم مصرف بودن و موارد دیگری از این دست بستگی دارد.