برای برنامه ریزی اصولی چقدر از درآمد را پس انداز کنیم؟

احسان والیان
    • اشتراک‌گذاری
    • 672
    • 0
    برای برنامه ریزی اصولی چقدر از درآمد را پس انداز کنیم؟

    مدیریت بدهی و اقساط، به ویژه بدهی‌های با بهره بالا، اهمیت بسیاری در مسیر سرمایه گذاری و پس انداز ما دارد. باید به میزان بدهی و نرخ بهره‌ای که در هر ماه می‌پردازیم، دقت داشته باشیم.

    در صورتی که سرمایه گذاری را بخواهیم به تازگی شروع کنیم و به اصطلاح سرمایه‌گذار تازه وارد باشیم، ممکن است از خود بپرسیم که چقدر وجه نقد برای شروع سرمایه گذاری لازم داریم؟ به میزان پول نقدی که در دست داریم نگاهی می‌اندازیم و باز به این فکر می‌افتیم که آیا حتی پول کافی برای شروع سرمایه گذاری داریم؟

    حقیقت این است که برای شروع سرمایه گذاری لازم نیست منتظر بمانیم تا به میزان قابل توجهی از وجه نقد دست پیدا کنیم. این‌که افرادی که از نظر قدرت مالی و ثروت مبالغ هنگفتی دارند و با حجم پول بالایی شروع به سرمایه گذاری می‌کنند نباید باعث شود که تصور ما در مورد شروع سرمایه گذاری و اهمیت آن اشتباه شود و گمان کنیم که ما در گروه سرمایه گذاران قرار نداریم.

    هر گروه از افراد با هر میزان قدرت مالی می‌توانند سرمایه گذاران موفقی باشند و به اهداف مالی خود فکر کنند و طبق آن اهداف، شروع به سرمایه گذاری کنند. در این میان موضوعی که برای گروه بزرگی از حقوق بگیران و کارمندان یا کارگران اهمیت دارد، این است که چقدر از درآمد را پس انداز کنند تا بتوانند سرمایه گذاری مناسبی را شروع کنند؟ در پاسخ باید گفت که هر فرد با توجه به موقعیت و میزان حقوقی که دریافت می‌کند می‌تواند برنامه‌ای مشخص برای پس انداز و سرمایه گذاری طراحی کند. اما برای شروع به یک طرح جامع نیاز داریم. در ادامه، این موضوع را در نظر خواهیم داشت که چقدر از درآمد را پس انداز کنیم؟

    با چقدر پول سرمایه گذاری را شروع کنیم؟

    اولین سوالی که پیش می‌آید این است که با چقدر پول سرمایه گذاری را شروع کنیم؟ هر کدام از ما با توجه به سطح درآمد ماهیانه‌ای که داریم باید نقشه مشخصی را برای مسیر سرمایه گذاری داشته باشیم. اما بسیاری از کارشناسان به عنوان یک قانون کلی پیشنهاد کرده‌اند که درصد مشخصی از درآمد ماهیانه را پس از این‌که مالیات یا مواردی مانند اقساط از آن کسر شد، برای پس انداز و سرمایه گذاری کنار بگذاریم.

    این قانون می‌تواند بسته به درآمد، پس انداز و بدهی‌هایی که هر فرد دارد، متفاوت باشد. مارک هنری، موسس و مدیرعامل یکی از شرکت‌های معتبر مدیریت ثروت می‌گوید: «در حالت ایده‌آل، خوب است نزدیک به 15 تا 25 درصد از درآمد پس از کسر مالیات را برای سرمایه گذاری کنار بگذاریم. اما اگر بنابر شرایط، نیاز داریم که با میزان پول کم‌تری شروع کنیم هم باز ایرادی ندارد. نکته مهم این است که سرمایه گذاری را شروع کنیم و نه این‌که تنها به آن فکر کنیم.». حتی اگر نیاز باشد تا از راهکارهایی مانند صندوق سرمایه گذاری کمک بگیریم.

    نکاتی برای شروع سرمایه گذاری

    از آن‌جایی که در مورد شروع سرمایه گذاری به ارائه یک قانون مشترک پرداخته شد و آن هم 15 درصد از درآمد ماهیانه بود، باید نکات مشترک دیگری را هم برای این‌که بتوانیم 15 درصد را محقق کنیم، در نظر داشته باشیم. نکاتی که باید در نظر داشت شامل تشکیل صندوق اضطراری و محاسبه خرید نیازهای روزمره است. این دو نکته را قبل از شروع پس انداز و سرمایه گذاری کردن 15 درصد از حقوق ماهیانه باید در نظر داشت.

    نیازهای روزمره مانند خوراک و پوشاک و مسکن است و هم‌چنین بهتر است 10 درصد از درآمد خود را به صندوق اضطراری برای مواقع اضطراری مانند بیماری و حوادثی که از وقوع آن‌ها بی‌خبر هستیم اختصاص دهیم. بعد از محاسبه این نکات می‌توان با در نظر گرفتن 15 درصد از درآمد ماهیانه اقدام به شروع پس انداز و سرمایه گذاری کرد.

    نکته مهم در مورد سرمایه گذاری این است که بر قانون 15 درصد ثابت قدم باشیم و در رعایت این قانون استمرار به خرج دهیم. به خاطر داشته باشیم که اگر 15 درصد از درآمد ماهیانه‌مان برای پس انداز خارج از توان‌مان بود، با میزان کم‌تر شروع کنیم و نسبت به همان اندازه پس انداز وفادار بمانیم. بعد به مرور به سوی این قانون برویم.

    بررسی وضعیت فعلی مالی

    ممکن است نیاز باشد قبل از این‌که شروع به اجرای قانون 15 درصد کنیم، وضعیت فعلی خود را در نظر بگیریم. این امکان وجود دارد که درآمد ماهیانه نامرتبی داشته باشیم. اگر در چنین وضعیتی قرار گرفته باشیم، ممکن است کم‌ترین میزان از درآمدمان را برای پس‌انداز و سرمایه گذاری در نظر بگیریم. برای این‌که در چالش نباشیم و بتوانیم به طور مستمر به پس انداز با چنین شرایطی بپردازیم، بهتر است 3 عامل کلیدی زیر را در نظر بگیریم.

    عامل کلیدی اول، درآمد

    به درآمد ماهانه خود نگاه دقیقی بیندازیم و در نظر داشته باشیم که پس از پرداخت هزینه‌های غیرقابل مذاکره چه مقدار پول باقی مانده است. به طور معمول برای این‌که بتوان این هزینه‌ها و صندوق اضطراری را در نظر گرفت و مدیریت بهتری نسبت به درآمد داشته باشیم، بهتر است پول هزینه و صندوق اضطراری را از همان اول کنار بگذاریم.

    عامل کلیدی دوم، مانده بدهی

    مدیریت بدهی، به ویژه مدیریت بدهی با بهره بالا، اهمیت بسیاری در مسیر سرمایه گذاری و پس انداز دارد. به میزان بدهی و نرخ بهره‌ای که باید در هر ماه بپردازیم دقت کنیم. با توجه به بدهی، تعیین کنیم که چقدر از درآمد ماهیانه را می‌توانیم به راحتی سرمایه گذاری کنیم. سپس با توجه به کم شدن میزان بهره و حجم بدهی در ماه‌های بعدی، بررسی کنیم که چه میزان می‌توانیم به میزان درصد پس انداز اضافه کنیم.

    عامل کلیدی سوم، پس انداز اضطراری

    آخرین داده‌های آماری این طور نشان می‌دهند که بسیاری از افراد به پس انداز برای مواقع اضطراری اهمیتی نمی‌دهند و هیچ پس اندازی ندارند. پس‌انداز اضطراری باعث می‌‎شود تا در زمان وقوع حادثه به قرض کردن نیاز نداشته باشید. در صورتی که پس انداز اضطراری نداشته باشیم، در زمان حوادث ممکن است ناچار به تامین هزینه‌ها از پس انداز خود شویم که در این صورت به خانه اول برمی‌گردیم.

    نکته دبگر این است که با توجه به شرایط کنونی کشور، مطلب چرا نباید پول نقد پس انداز کنیم؟ را بخوانید.